poniedziałek, 25 kwietnia 2016

Jak przestać się przejmować opinią innych?


Wydaje ci się, że jesteś beznadziejna, że wszyscy wokół na ciebie patrzą i cię krytykują, nawet jeśli głośno nic nie mówią? Stoisz przed lustrem kilka godzin malując się i nie mogąc się zdecydować, w czym wyglądasz lepiej? Na rozmowie kwalifikacyjnej trzęsiesz się ze strachu bojąc się, jak oceni cię rekrutujący? Wychodzisz na ulicę i masz wrażenie, że wyglądasz nieodpowiednio, że dwie mijające cię nastolatki chichoczą właśnie dlatego, że zobaczyły ciebie? Myślisz, że jesteś nic nie warta i że inni też są o tym przekonani?

Naprawdę sądzisz, że ludzie nie mają nic innego do roboty, jak tylko śmiać się właśnie z ciebie? Że nie mają własnych problemów, rachunków niezapłaconych, kiepskiej pracy, chorób ani lęków, czegoś, co zaprząta ich myśli i w związku z tym idąc ulicą i widząc zupełnie nieznajomą im osobę myślą wyłącznie o tym, jak jest ubrana? Uwierz mi, że nie.

Źródło strachu przed zdaniem innych ludzi
Lęk przed cudzymi opiniami bierze się w głównej mierze ze strachu przed odrzuceniem, a w dalej z niskiego poczucia własnej wartości. Osoba, której nie zależy na akceptacji, która świetnie się czuje sama ze sobą (i w sobie), która jest pewna siebie i swoich zalet nie będzie brała pod uwagę opinii innych. Ubierze się tak, jak chce i jedynym wyznacznikiem będzie jej dobre samopoczucie.

Myślisz, że boję się rozmów rekrutacyjnych? Zupełnie nie i to od dawna :). Chodzę na nie na kompletnym luzie, oczywiście zachowując zasady, które w takich sytuacjach obowiązują. Kompletnie nie obchodzi mnie, co pomyśli sobie osoba, która na przeciwko mnie siedzi. Traktuję ją jako partnera w rozmowie, staram się skracać dystans i pokazywać, że jestem otwarta. Opinia danej osoby zawsze pozostanie wyłącznie opinią, a nie prawdą objawioną, dlatego nawet jeśli w danym miejscu mnie nie zatrudnią, to nie będzie to miało wpływu na to, co myślę sama o sobie.

Opinia zawsze jest wyłącznie subiektywna
No i właśnie - sądy i oceny innych są wyłącznie ich subiektywnymi opiniami, nigdy nie są i nie mogą być obiektywne. Oceniamy wszystko wyłącznie przez pryzmat własnych filtrów, czyli naszych poglądów, systemu wartości, gustu, lęków, zahamowań itp. Wyłącznie naszych własnych, a nie absolutnych, ogólnych. Dlatego też wszystko to, co ktoś o tobie pomyśli nie powinno mieć dla ciebie najmniejszego znaczenia (wyłączając z tego konstruktywną krytykę osób bliskich). Bo to wyłącznie subiektywne zdanie, a przecież ile ludzi tyle opinii - ktoś inny może ocenić cię zupełnie inaczej.

Dlaczego ludzie oceniają?
Pamiętaj, że ci, którzy krytykują nienawidzą samych siebie, a dzięki złośliwości mają przez chwilę poczucie przewagi. Usiłują się dowartościować poprzez poniżanie innych, ale w efekcie ich samoocena jest coraz niższa i niższa. I pamiętaj, że wszystkie negatywne cechy można zmienić pracując nad sobą, jednak motywacja do zmian powinna wypływać z chęci samodoskonalenia się, a nie z krzywego zwierciadła cudzych oczu. 

Jak przestać się martwić
Naucz się też dostrzegać swoje zalety, podkreślać atuty, powtarzaj sobie, że jesteś atrakcyjna, wartościowa, mądra. Otaczaj się ludźmi, dla których nie ma znaczenia wygląd zewnętrzny, które wyznają w życiu konkretne wartości i nie dobierają przyjaciół pod względem objętości portfela i marek noszonych ubrań. Pracuj nad wysoką samooceną - ona jest twoją tarczą chroniącą cię przed niemerytoryczną krytyką.

Jeżeli ktoś powie ci coś niemiłego, to naprawdę nie powinnaś/powinieneś brać sobie tego do serca. Nie znaczy to, że w odpowiedzi musisz być złośliwa - jad to odpowiedź zagrożonego ego, które pokazuje w ten sposób, że się boi. Wystarczy wzruszenie ramionami i danie do zrozumienia, że cudze zdanie spływa po tobie jak woda po gęsi. Nie uzależniaj własnego zdania o sobie od tego, co pomyślą o tobie inni - oni nie są tobą, nie znają całej prawdy o tobie.

4 komentarze:

  1. Pamietam jak bylam na wakacjach za granicą z rodzicami i z powodu nadwagi nie chcialam sie kąpać w basenie przy hotelu. Pozniej pomyslalam sobie helloł! Nigdy wiecej pewnie tych ludzi nie zobaczysz, pogadają i zaraz zapomną. I wyluzowałam:)
    Niestety nie da sie uniknąć oceniania bo to cześć życia, ale trzeba podchodzić do tego z duuuzym dystansem i nie przejmować się opiniami innych ludzi.

    Ale jak nie przejmowac sie opiniami ludzi na ktorych nam zalezy? To juz trudna sprawa!

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak jak Pani Sylwia napisała. Ocenianie i porównywanie się leży w
    naturze ludzkiej. Nie ma sensu popadać w skrajności i przejmować się
    wszystkimi komentarzami na swój temat. Jest to łatwa droga do zatracenia
    własnego "JA". Trzeba umieć wypracować sobie zdrowy dystans do
    otaczających nas ludzi. Jeżeli chodzi o opinię bliskich..cóż w takich
    momentach nie można tracić poczucia własnej wartości i ze spokojem
    przyjąć pewne uwagi. Duma i świadomość własnych zalet, czy osiągnięć
    jest tak samo istotna jak umiejętność przyznania się do błędów.
    Pamiętajmy, aby w obu przypadkach zachować równowagę - wtedy będziemy
    silni. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Dziękuję za ten tekst. Znalazłam Twojego bloga wczoraj i po przeczytaniu poczułam się podniesiona na duchu. Dzięki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, miło mi, że w jakiś sposób pomogłam :). Mam nadzieję, że będziesz tu często zaglądać :).

      Usuń

Dziękuję serdecznie za każdy pozostawiony komentarz. Wasze komentarze dodają mi wiary, że to, co piszę jest interesujące i pomocne.