poniedziałek, 19 grudnia 2016

Medytacja rzeki


Każdy z nas nosi w sobie potrzebę przynależności do czegoś, jakiejś wspólnoty, grupy, bądź świata. Każdy podświadomie próbuje także dowiedzieć się, skąd przybył i po co, jaką ma misję w życiu i kim tak naprawdę jest. Oto medytacja, która może choć częściowo pomóc znaleźć odpowiedź na te pytania.

Aby rozpocząć tę medytację, wystarczy że znajdziesz jakieś ciche i spokojne miejsce, na przykład sypialnię lub taras przed domem. Możesz medytować na siedząco lub leżąco - nie ma to znaczenia. Najpierw przeczytaj poniższy ten tekst, a potem pozwól prowadzić się pamięci. Nie musisz odtwarzać go dokładnie słowo w słowo. Możesz stworzyć własną wersję. Ważne jednak, byś nie odbiegał od głównego przesłania, które brzmi: wyobraź sobie, że jesteś rzeką.

Wyobraź sobie, że jesteś mgłą, która delikatnie opada na ziemię, będąc łącznikiem między nią a powietrzem. Wyobraź sobie, że jesteś deszczem, który subtelnie zrasza ziemię, a za chwilę opada na nią eksplodującą kaskadą. Jesteś ziemią, która go przyjmuje, napełnia się nim, wypija go do ostatniej kropli i zatrzymuje głęboko w sobie. Jesteś ziarnem, które kiełkuje prosto z kropli wody, która przed chwilą spadła z nieba. Jesteś wzbijającą się w niebo rośliną, którą ogrzewają promienie słońca i podlewają krople wody. 

Jesteś zagłębieniem w ziemi, z którego powoli wypływa małe źródło. Jesteś skałą, w którą wpływa woda, a ty ją zatrzymujesz, nie pozwalasz jej płynąć dalej. Jesteś wodą, która szuka ujścia, która drąży skałę, która drąży głębokie kaniony w wielkich górach. Jesteś wodą, która wylewa się z zagłębienia w skale. Jesteś w dźwiękach kapiącej wody, jesteś w ciszy pomiędzy spadającymi na ziemię kroplami. Jesteś tym, co łączy mokre z suchym, jesteś ich spotkaniem.

Jesteś w szumie rwącego potoku, który przed chwilą wydostał się z pułapki. Jesteś górskim potokiem, który huczy uderzając o kamienie, czujesz, jak wzbiera w tobie siła każąca ci płynąć wciąż dalej i dalej. Jesteś siłą, która pcha wodę wciąż do przodu i do przodu. 

Jesteś ciągłym ruchem w rzece, milionem małych rybek, lśniącym łososiem i drapieżnym szczupakiem. Jesteś polującym na łososia niedźwiedziem, jesteś w jego skupieniu. Jesteś w pragnieniu sarny, która pije wodę z rzeki. Jesteś łąką, którą rzeka co wiosnę zalewa swoją wodą, jesteś owocami, które wydaje łąka. Jesteś rzeką, która poi łąkę. 

Jesteś małym wodospadem przeszywającym powietrze. Jesteś tlenem w każdej cząsteczce wody, jesteś zmianą między parą wodną a wodą, jesteś tym momentem przejścia, tak bardzo nieuchwytnym.  Stajesz się mgłą i deszczem, by za chwilę powrócić do rzeki. 

Jesteś szeroką, płynącą, życiodajną rzeką. Płyniesz i płyniesz ku ujściu. Jesteś mieszającymi się słodką i słoną wodą. Karmisz sobą ocean. Jesteś siłą, która pcha cię w jego stronę. 

Oto kim jesteś: życiem, pasją życia, siłą i energią. Żyłeś w wulkanach i lodowcach, w ziemi i w skale. Byłeś lawą i lodem. Byłeś źródłem i oceanem, początkiem i końcem. Oto, kim jesteś.

Opracowane na podstawie: Wizualizacja rzeki Derricka Jensena.

3 komentarze:

  1. Wspaniałe, takie głębokie i kojące :). Ta medytacja pozwala odpłynąć i bardzo się zrelaksować. W jej trakcie czułem taką głęboką jedność z natura, to było coś niezwykłego...

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję serdecznie za każdy pozostawiony komentarz. Wasze komentarze dodają mi wiary, że to, co piszę jest interesujące i pomocne.